ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΤΩΝ
ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

ΑΡΘΡΟ 13 – ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ

«1. Ο καθένας έχει το δικαίωµα να κυκλοφορεί ελεύθερα και να επιλέγει τον τόπο της διαµονής του στο εσωτερικό ενός κράτους.

»2. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εγκαταλείπει οποιαδήποτε χώρα, ακόμα και τη δική του, και να επιστρέφει σε αυτήν».

Στην Μιανμάρ, χιλιάδες πολίτες φυλακίστηκαν, μεταξύ των οποίων και 700 αντιρρησίες συνείδησης, ανάμεσα στους οποίους και η διάσημη, βραβευμένη με Νόμπελ, Ντο Ονγκ Σαν Σου Κι. Σε αντίποινα για τις πολιτικές δραστηριότητες της, έχει φυλακιστεί ή βρίσκεται υπό κατ’ οίκον περιορισμό για δώδεκα από τα τελευταία δεκαοχτώ χρόνια, και έχει αρνηθεί προσφορές απελευθέρωσης από την κυβέρνηση με αντάλλαγμα να αποχωρήσει από τη χώρα.

Στην Αλγερία, πρόσφυγες και άτομα που ζητούν πολιτικό άσυλο συχνά φυλακίζονται, κακοποιούνται ή απελαύνονται. Είκοσι οκτώ άτομα από χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής, χαρακτηρισμένα επισήμως ως πρόσφυγες από τον Ύπατο Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), απελάθηκαν στο Μάλι αφού δικάστηκαν εσφαλμένα, χωρίς δικηγόρους ή μεταφραστές με την κατηγορία ότι προσπάθησαν να εισέλθουν παράνομα στην Αλγερία. Εγκαταλείφθηκαν κοντά σε μια πόλη της ερήμου όπου δρούσε μια ένοπλη ομάδα του Μάλι, χωρίς φαγητό, χωρίς νερό και χωρίς ιατρική βοήθεια.

Στην Κένυα, οι αρχές παραβίασαν το διεθνή νόμο για τους πρόσφυγες, όταν έκλεισαν τα σύνορα για χιλιάδες ανθρώπους που έτρεχαν να σωθούν από τις ένοπλες συγκρούσεις στη Σομαλία. Αυτοί που ζήτησαν άσυλο φυλακίστηκαν παράνομα στα σύνορα της Κένυας χωρίς να τους απαγγελθούν κατηγορίες ή να δικαστούν και υποχρεώθηκαν δια της βίας να επιστρέψουν στη Σομαλία.

Στη βόρεια Ουγκάντα, 1,6 εκατομμύριο πολίτες παρέμειναν εκτοπισμένοι σε στρατόπεδα προσφύγων. Στην περιοχή Αχόλι, η οποία επηρεάστηκε περισσότερο από τις ένοπλες συγκρούσεις, το 63 τοις εκατό του 1,1 εκατομμυρίου ανθρώπων που εκτοπίστηκαν το 2005, ζουν ακόμη σε στρατόπεδα, 2 χρόνια μετά και μόνο 7.000 επέστρεψαν στον τόπο καταγωγής τους.

ΑΡΘΡΟ 18 – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

«Κάθε άτομο, έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας· στο δικαίωμα αυτό περιλαμβάνεται η ελευθερία για την αλλαγή θρησκείας ή πεποιθήσεων, όπως και η ελευθερία να εκδηλώνει κανείς την θρησκεία του ή τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, μόνος ή μαζί με άλλους, δημόσια ή ιδιωτικά, με τη διδασκαλία, την άσκηση, τη λατρεία και με την τέλεση θρησκευτικών τελετών».

Στην Μιανμάρ η στρατιωτική δικτατορία διέλυσε βίαια ειρηνικές διαδηλώσεις μοναχών, τους κατεδίωξε, έκλεισε μοναστήρια, κατάσχεσε και κατέστρεψε περιουσίες, πυροβόλησε, ξυλοκόπησε και φυλάκισε διαδηλωτές, παρενόχλησε, κράτησε ομήρους οικογένειες και φίλους των διαδηλωτών.

Στην Κίνα, οι πιστοί του Φαλούν Γκονγκ υπέστησαν βασανιστήρια και κακομεταχείριση κατά τη διάρκεια της φυλάκισής τους. Χριστιανοί καταδιώχθηκαν γιατί ασκούσαν τη θρησκεία τους εκτός των καθορισμένων από το κράτος τρόπων.

Στο Καζακστάν, τοπικές αρχές σε μια κοινότητα κοντά στο Αλμάτι, ενέκριναν την κατεδάφιση δώδεκα οικιών που ανήκαν όλες σε μέλη του Χάρι Κρίσνα, κατηγορώντας τους ψευδώς ότι είχαν αποκτήσει παράνομα τη γη στην οποία είχαν κτίσει τα σπίτια τους. Στην κοινότητα αυτή κατεδαφίστηκαν μόνο σπίτια που ανήκαν σε οπαδούς της θρησκείας Χάρι Κρίσνα.